Mijn naam spreek je uit als George, en ik ben een wat oudere, lieve heer die nog altijd droomt van een eigen warm mandje.

​

Sinds mijn grote vriend Tumba vertrokken is naar zijn gouden mandje, merk ik dat ik zelf ook steeds meer verlang naar een thuis waar ik helemaal mezelf mag zijn. Ik ben niet meer van de jongste, maar weet je… mijn leeftijd zegt helemaal niets over mijn hart. Ik ben een ontzettend vriendelijke jongen en hoop dat iemand mij ook nog die mooie kans wil geven. 

​

Ik ben dol op menselijke aandacht. Vooral wanneer mijn lieve vrijwilligster Alex langskomt! Dan weet ik dat mijn favoriete moment eraan komt: die legendarische butt scratchkes en natuurlijk heel veel heerlijke aaikes. Daar kan ik zo intens van genieten! 

​

Mijn dikke, witte nek is trouwens zo zacht als een beertje. En ja… soms grom ik ook een beetje als een beertje. 🐻 Maar wees gerust: dat is mijn manier om te zeggen: “Hé mensje, dit vind ik heerlijk… ga alsjeblieft nog even door met aaien!” 😄

​

Ik hou van aandacht, maar ik ben absoluut geen hond die zich opdringt. Ik zal me eerder heel discreet een beetje naar voren schuiven wanneer ik merk dat er knuffels uitgedeeld worden. Alleen… in een shelter is dat niet zo gemakkelijk. Iedereen verdient tenslotte zijn eigen knuffelmomentje. 

​

Ik hoef geen wilde avonturen meer. Ik zoek gewoon een rustig plekje, een zacht mandje en een mensje dat ziet hoe bijzonder ik ben. Iemand die zegt: “Djordje, jij mag bij mij oud worden.”

​

Zou jij dat mensje kunnen zijn? 🐾❤️